«Η παχυσαρκία είναι ένα μεγάλο πρόβλημα το οποίο είναι δύσκολο να αναστραφεί για αυτό θα πρέπει να δοθεί έμφαση στην πρόληψη καθώς έχουμε διαπιστώσει ότι πολλοί εξωγενείς παράγοντες που έχουν τις ρίζες τους από τη σύλληψη, την κυοφορία και τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού, μπορούν να επηρεάσουν σε καταλυτικό βαθμό το ενδεχόμενο αυτό το παιδί να γίνει ένας παχύσαρκος ενήλικος», επεσήμανε μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Παιδιατρικής Εταιρείας Γαστρεντερολογίας, Ηπατολογίας & Διατροφής, Μπέντολ Κόλετζσκ.
Όπως εξήγησε η παιδογαστρεντερολόγος και πρόεδρος του πανευρωπαϊκού συνεδρίου που γίνεται για πρώτη φορά στην Αθήνα, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, μόλις το 10% της παχυσαρκίας στην ενήλικη ζωή μας οφείλεται σε γονίδια ενώ το υπόλοιπο έχει να κάνει με τη διατροφή της εγκύου του παιδιού στα πρώτα χρόνια της ζωής του, τοξικές ουσίες ακόμα και το στρες. «Το πιο σημαντικό που πρέπει να ξέρουν οι νέες μητέρες είναι να θηλάζουν τουλάχιστον για τους πρώτους έξι μήνες τα απιδιά που έχουν φέρει στον κόσμο, καθώς υπάρχουν μελέτες πλέον ξεκάθαρες που δείχνουν ότι όσο πιο πολύ θηλάζει μια γυναίκα τόσο μικρότερος είναι ο κίνδυνος παχυσαρκίας αργότερα», τόνισε η κ. Παπαδοπούλου, η οποία εξήγησε ότι πέρα από την παχυσαρκία το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα για τα παιδιά που γεννιούνται σήμερα είναι οι αλλεργίες.
«Υπάρχει η θεωρία της υγιεινής διαβίωσης που ενδεχομένως σχετίζεται με την αύξηση των αλλεργιών στα παιδιά που γεννιούνται στον δυτικό κόσμο. Έχουμε δει ότι παιδιά που γεννιούνται και μεγαλώνουν κοντά σε ζώα, όπως για παράδειγμα στην Αφρική, αναπτύσσουν μεγαλύτερες άμυνες και μικρότερο βαθμό επικινδυνότητας για αλλεργίες». Οι επιστήμονες εξηγούν ότι και η πρόληψη των αλλεργιών βρίσκεται στα πρώτα χρόνια ζωής ενός παιδιού και επισημαίνουν ότι θα πρέπει να εισάγονται σταδιακά και με προσοχή στο διαιτολόγιο του οι τροφές μετά τον τέταρτο μήνα της ζωής του.
Ένα άλλο ζήτημα με ελληνικό ενδιαφέρον στο οποίο αναφέρθηκε η κ. Παπαδοπούλου είναι η αντιμετώπιση και θεραπεία των παιδιών με αυτοάνοσα φλεγμονώδη νοσήματα του εντέρου όπως η νόσος του Κρον καθώς και αυτά εμφανίζουν αύξηση, όπως είπε.
«Το πρόβλημα που υπάρχει στη χώρα μας είναι ότι τα παιδιά αυτά έχουν πρόσβαση στα παιδιατρικά νοσοκομεία μόνο μέχρι την ηλικία των 16 ετών. Μετά πρέπει να παρακολουθούνται από νοσοκομεία ενηλίκων. Φανταστείτε ένα παιδί που έχει μια διαφορετική νοσηλεία, πιο φιλική, όπως αυτή ενός παιδιατρικού νοσοκομείου, να πρέπει να προσαρμοστεί απότομα σε ένα νοσοκομείο ενηλίκων για σοβαρά νοσήματα όπως αυτά του εντέρου». Όπως σημείωσε, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες τα παιδιά έχουν δυνατότητα πρόσβασης σε παιδιατρικά νοσοκομεία μέχρι την ηλικία των 18 ή και 20 ετών.
