Εντονη κριτική για την απόφαση της να πάρει μαζί την κόρη της στην πορεία διαμαρτυρίας για τα Τέμπη δέχτηκε η Κλέλια Ρένεση, η οποία μάλιστα ανήρτησε στο Instagram βίντεο στο οποίο κατήγγειλε την χρήση χημικών από τα ΜΑΤ.
Στην ανάρτησή της αυτή φαινόταν να κρατά στην αγκαλιά της το παιδί της, ενώ φώναζε «ντροπή» στις αστυνομικές δυνάμεις που έκαναν εκτεταμένη χρήση χημικών.
Τα επόμενα 24ωρα η Κλέλια Ρένεση δέχτηκε πολλά επικριτικά σχόλια για το γεγονός ότι αποφάσισε να πάρει μαζί της στην πορεία διαμαρτυρίας την κόρη της.
Μέσα από μία μακροσκελή ανάρτηση στο Instagram, η γνωστή ηθοποιός απάντησε σε όσους την κατηγόρησαν πως έθεσε σε κίνδυνο το παιδί της.
Η ανάρτηση της Κλέλιας Ρένεση
Σε όλους όσοι "ανησυχούν" για το αν εξέθεσα το παιδί μου σε κίνδυνο, παίρνοντάς το μαζί στην διαμαρτυρία για το έγκλημα στα Τέμπη της Κυριακής, θα τους πρότεινα να κάνουν focus την ανησυχία τους στα εγκλήματα που γίνονται κάθε μέρα εις βάρος των δικών τους παιδιών, φίλων, συγγενών απ την εγκληματική αμέλεια των κυβερνήσεων. Εγώ μάχομαι για όλα τα παιδιά, δικά μου ή δικά σας δεν έχει σημασία. Η ασφάλεια του δικού μου παιδιού όταν εγώ είμαι παρούσα είναι δεδομένη. Κάντε μας τη χάρη ψυχοπονιάρηδες και κατεβείτε σε καμιά διαμαρτυρία για το κοινό καλό και αφήστε την υπερευαισθησία κ την υποκριτική τέχνη για κανα σανίδι. ΚΟΙΝΩΣ, ΣΥΝΕΛΘΕΤΕ, ΚΑΡΦΩΝΕΣΤΕ, ΛΥΣΣΑΤΕ ΚΑΙ ΒΟΥΛΙΑΖΕΤΕ.
Υγ. Τα μικρά παιδιά τα είχαμε όλοι στην άκρη της συγκέντρωσης, με εύκολη διαφυγή, και μηδέν ρίσκο. Οι μεγάλοι πηγαινοερχόμασταν στα σημεία . Μόλις τα ΜΑΤ έξω απ' τη βουλή, φόρεσαν τις μάσκες τους (πριν καν ακουστεί το πρώτο μπαμ, μιλάμε για μαντικές ικανότητες) ξέραμε από εμπειρία ότι θα αρχίσει το πατιρντί και πήραμε τα παιδιά από εκεί αμέσως. Παρεπιπτόντως, για τα παιδιά μας μαχόμαστε, αυτό νομίζω είναι αυτονόητο ακόμα και στον πιο λυσσασμένο κακιασμένο κόπρο.
Υγ2. Η "ασφάλεια" των παιδιών είναι υποκειμενική. Κάποιοι δεν τα βάζουν στη θάλασσα επειδή μπορεί να 'χει τσούχτρες, κάποιοι δεν τα αφήνουν στην κούνια μην πέσουν, κάποιοι δεν πάνε σε ακριτικά νησιά μην τύχει κάτι. Εγώ θεωρώ ότι ασφαλίζω το παιδί μου μαθαίνοντάς του τον τρόπο να ζει, να διαμαρτύρεται για τα υπόλοιπα παιδιά του κόσμου, να μαθαίνει να ζει χωρίς κινητά και οθόνες, να ξέρει πότε να φυτεύει την ντομάτα, να ξέρει να κοιτάει το φεγγάρι στο ολοσκόταδο. Είμαι πολύ επικίνδυνη μάνα τελικά...
