Ο αμερικανός πρόεδρος έχει αφήσει να εννοηθεί ότι θα μπορούσε να αποσυρθεί από τον πόλεμο στο Ιράν, αποχωρώντας μονομερώς χωρίς να ανατρέψει το ιρανικό καθεστώς, να ανοίξει το Στενό του Ορμούζ ή να εξασφαλίσει συμφωνία με την Τεχεράνη.
«Απόψε, με χαρά λέω ότι οι βασικοί στρατηγικοί στόχοι πλησιάζουν στην πλήρη επίτευξή τους», δήλωσε ο Τραμπ σε ομιλία του προς το έθνος την Τετάρτη, αναφερόμενος στις ζημιές που προκλήθηκαν στο πυραυλικό πρόγραμμα, το ναυτικό και τον στρατό του Ιράν.
Ο πρόεδρος υπερηφανεύτηκε πως το «δύσκολο μέρος έχει τελειώσει», ενώ εξέφρασε αισιοδοξία ότι μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να μετριάσει την οικονομική ζημία που έχουν προκαλέσει οι επιθέσεις του Ιράν στους καταναλωτές στις ΗΠΑ και παγκοσμίως.
Από την πλευρά του, το Ιράν επιμένει ότι αυτό θα αποφασίσει πότε θα τελειώσει ο πόλεμος. Η Τεχεράνη απορρίπτει τα «χρονικά όρια» και είναι έτοιμη να συνεχίσει τη μάχη «για τουλάχιστον έξι μήνες», δήλωσε την Τρίτη ο υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί.
Γιατί ΔΕΝ έχει τελειώσει το δύσκολο μέρος του πολέμου
Το CNN παρουσιάζει τέσσερις λόγους για του οποίους μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πως το δύσκολο μέρος του πολέμου έχει τελειώσει:
Ένα ενισχυμένο ιρανικό καθεστώς με πυρηνικό υλικό
Ο Τραμπ δήλωσε την Τρίτη ότι ο «μοναδικός στόχος» των ΗΠΑ - να εμποδίσει το Ιράν από την ανάπτυξη πυρηνικού όπλου - «έχει επιτευχθεί». Οι ΗΠΑ έχουν βομβαρδίσει αρκετές ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, αλλά περισσότερα από 400 κιλά εμπλουτισμένου ουρανίου που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή βόμβας παραμένουν «άφαντα».
Την ίδια ώρα, παρά τη δήλωση Τραμπ πως αυτοί που κυβερνούν τώρα το Ιράν είναι «πολύ πιο λογικοί», οι ειδικοί έχουν λόγους να πιστεύουν ότι το Ιράν είναι πλέον πιο πιθανό από ό,τι πριν από τον πόλεμο να επιδιώξει την κατασκευή μιας πυρηνικής βόμβας. Ο προηγούμενος ανώτατος ηγέτης, που είχε εκδώσει φάτβα απαγορεύοντας την ανάπτυξή της, δολοφονήθηκε από το Ισραήλ. Τώρα οι σκληροπυρηνικοί απαιτούν την εξοπλιστική χρήση του πυρηνικού προγράμματος, υποστηρίζοντας ότι το προηγούμενο καθεστώς του Ιράν δεν αποθάρρυνε τις επιθέσεις.
Αποτυγχάνοντας να ανατρέψουν τη Ισλαμική Δημοκρατία, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να αφήσουν στη θέση της ένα σημαντικά πιο σκληροπυρηνικό καθεστώς.
Η παγκόσμια οικονομική αναταραχή συνεχίζεται καθώς το Ορμούζ μετατρέπεται σε εργαλείο πολέμου
Μια πρώιμη έξοδος από τον πόλεμο στο Ιράν θα σήμαινε ουσιαστικά αναγνώριση της αποτυχίας της Ουάσινγκτον να ανοίξει το Στενό του Ορμούζ μέσω διπλωματικής ή στρατιωτικής πίεσης.
Ο Τραμπ έχει δηλώσει πως το πέρασμα θα «ανοίξει φυσικά» και οι τιμές αερίου θα «πέσουν κατακόρυφα» μετά την αποχώρηση των ΗΠΑ, ενώ έχει υποστηρίξει ότι η Αμερική εισάγει σχετικά λίγη ενέργεια από τη Μέση Ανατολή, άρα η εξασφάλιση του στενού πρέπει να ανατεθεί σε αυτούς που επηρεάζονται περισσότερο.
Ωστόσο, οι αγορές δεν λειτουργούν έτσι. Η τιμή που πληρώνουν οι Αμερικανοί καθορίζεται στην παγκόσμια αγορά, ανεξάρτητα από την προέλευση του καυσίμου, και μια διαταραχή στην προσφορά, αν μείνει ανεπίλυτη, θα αυξήσει τις τιμές ακόμη και στις ΗΠΑ.
Η αποχώρηση χωρίς συμφωνία για το άνοιγμα του στενού θα δώσει ουσιαστικά μια νίκη στο Ιράν, χαρίζοντάς του τεράστια επιρροή στην παγκόσμια οικονομία και πολύ μεγαλύτερη δύναμη από ό,τι πριν.
Η ασφάλεια του Κόλπου παραμένει ανεπίλυτη
Το Ιράν παραβίασε δύο ταμπού σε ότι αφορά τις σχέσεις γειτονίας του με τους Άραβες του Κόλπου: εξαπέλυσε άμεσες επιθέσεις κατά της επικράτειάς τους για πρώτη φορά και ουσιαστικά έκλεισε το Ορμούζ - παγώνοντας τις εξαγωγές πετρελαίου τους και στερώντας τους ζωτικής σημασίας ροή κεφαλαίων.
Και τα δύο θεωρούνται υπαρξιακά ζητήματα για τα κράτη του Κόλπου, και μια γρήγορη έξοδος χωρίς συμφωνία θα μπορούσε να τα αφήσει εκτεθειμένα σε επαναλαμβανόμενες επιθέσεις για χρόνια.
Επίσης, θα παραχωρούσε στο Ιράν σημαντική επιρροή πάνω τους, επιτρέποντάς του να καθορίζει τους όρους εξαγωγής πετρελαίου, ενώ διατηρεί την απειλή νέων πυραυλικών επιθέσεων.
Το Ισραήλ μπορεί να συνεχίσει τις επιθέσεις στο Ιράν και τον Λίβανο
Η γρήγορη αποχώρηση των ΗΠΑ θα μπορούσε να επηρεάσει τη στρατηγική του Ισραήλ, που στο παρελθόν εξαπέλυσε επιθέσεις παρά τις συμφωνίες κατάπαυσης πυρός.
Στο παρελθόν ο Τραμπ έχει φάνει ικανός να περιορίσει τις επιθετικές ενέργειες του Ισραήλ, όπως ο τον Ιούνιο του 2025, οπότε φέρεται να υποχρέωσε τον Νετανιάχου να καλέσει πίσω τα αεροσκάφη που ήταν ήδη καθ’ οδόν προς επιθέσεις στο Ιράν.
Ακόμη και αν το Ισραήλ σταματήσει τις επιθέσεις, δεν υπάρχει εγγύηση ότι η Τεχεράνη θα ανταποδώσει.
Το Ιράν ζητά διαβεβαιώσεις ότι δεν θα δεχθεί ξανά επίθεση, κάτι που δύσκολα θα συμβεί χωρίς επίσημη λήξη του πολέμου. Επίσης, το Ιράν έχει επιμείνει σε μια συνολική συμφωνία για τερματισμό των μαχών στον Λίβανο, κάτι που η αποχώρηση των ΗΠΑ δεν θα μπορούσε να επιλύσει.
