Η κατάσταση στα μέτωπα της Ουκρανίας επιδεινώνεται, με τις δύο πλευρές να κορυφώνουν τις επιχειρήσεις και τα αθώα θύματα να αυξάνονται καθημερινά. Από τη μία πλευρά, η ρωσική ηγεσία δείχνει αποφασισμένη να συνεχίσει την απρόκλητη εισβολή στα εδάφη ενός ανεξάρτητου κράτους μέχρι να πετύχει το στόχο της (σε πρώτο στάδιο) και να ελέγχει απόλυτα την ανατολική πλευρά της χώρας και τα λιμάνια που αποτελούν τις πύλες εισόδου και εξόδου του παγκόσμιου εμπορίου στη Μαύρη Θάλασσα.
Γίνεται πλέον αντιληπτό ότι η Ρωσία "παίζει" πλέον με τον χρόνο, επιδιώκοντας να εξουθενώσει τις ουκρανικές δυνάμεις που μάχονται ασταμάτητα για να υπερασπιστούν με κάθε τρόπο τα πάτρια εδάφη. Στην αντίπερα όχθη, η Ουκρανία, έχοντας ήδη εξασφαλίσει την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στην ευρωπαϊκή οικογένεια, επενδύει στην περαιτέρω στήριξη της Ε.Ε και των ΗΠΑ που αναμένεται να καταστεί καθοριστική για την εξέλιξη των πραγμάτων.
Ο αναθεωρητισμός του Πούτιν δεν αποτελεί μόνο μια θεωρητική προσέγγιση μιας ιστορικής στιγμής, αλλά συνιστά μια σκληρή πραγματικότητα και μια διαρκής απειλή για την παγκόσμια ειρήνη και τη σταθερότητα σε όλο τον πλανήτη. Μία ανάφλεξη των πολεμικών συγκρούσεων στην ευρύτερη περιοχή-την οποία ουδείς μπορεί να αποκλείσει- θα σήμαινε ουσιαστικά την έναρξη ενός παγκόσμιου πολέμου με απρόβλεπτες συνέπειες, μετά από ογδόντα περίπου χρόνια από το τέλος του δεύτερου, που στοίχισε τις ζωές εκατομμύρια ανθρώπων.
Ταυτόχρονα, οι επιχειρήσεις του Ισραηλινού στρατού στη Λωρίδα της Γάζας συνεχίζονται με αμείωτη ένταση, ενώ οι επιθέσεις της Χεζμπολάχ με ρουκέτες από το νότιο Λίβανο προς τις περιοχές του Βόρειου Ισραήλ έχουν διεγείρει τα αντανακλαστικά της πολεμικής μηχανής του Τελ Αβίβ, η οποία σχεδιάζει πλέον την άμεση διαχείριση του θέματος με επιδραστικά μέτρα καταστολής. Σε μια περίοδο τόσο μεγάλων αναταράξεων, η παρουσία και η επιρροή των παγκόσμιων δυνάμεων καθίσταται επιτακτική, προκειμένου να διατηρηθεί στο μέτρο του δυνατού, μια αναγκαία ισορροπία στη διεθνή σκακιέρα.
Ωστόσο, τα επόμενα βήματα θα εξαρτηθούν και από άλλους παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τη στάση των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για παράδειγμα το ζήτημα της εκ νέου οικονομικής και στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία έχει ήδη γίνει αντικείμενο προεκλογικής αντιπαράθεσης μεταξύ Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων στις ΗΠΑ. Κι ενώ μπαίνουμε στην τελική ευθεία προς τις προεδρικές εκλογές του 2024, πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν πως η αντιπαράθεση αυτή ενδέχεται να επηρεάσει σε ένα (σημαντικό) βαθμό την παροχή βοήθειας, τουλάχιστον μέχρι να ξεκαθαρίσει η εικόνα στο εσωτερικό και να εκλεγεί ο νέος "πλανητάρχης".
Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, στις Βρυξέλλες προετοιμάζονται πυρετωδώς ενόψει των κρίσιμων ευρωεκλογών τον ερχόμενο Ιούνιο, όπου θα δοκιμαστεί η ικανότητα της δημοκρατικής Ευρώπης να αντιμετωπίσει αφενός το κύμα λαϊκισμού που σαρώνει παντού, αφετέρου να ενισχύσει ακόμα πιο αποφασιστικά τη θέση της στο παγκόσμιο status quo, προτάσσοντας τις αρχές της αλληλεγγύης, της συνεργασίας, αλλά και της επίτευξης των κοινών στόχων, σε κάθε πτυχή της εξωτερικής της πολιτικής.
Σε κάθε περίπτωση, η χρονιά που μόλις ξεκίνησε έρχεται με υψηλές ταχύτητες να τεστάρει τις αντοχές της Ενωμένης Ευρώπης, η οποία έχει ομολογουμένως δείξει μια αξιοσημείωτη προσαρμοστικότητα στις νέες συνθήκες, κυρίως μετά την έξαρση της πανδημίας στις αρχές του 2020. Τα δύσκολα είναι μπροστά.
Οι σημαιοφόροι της ευρωπαϊκής ιδέας και του φεντεραλισμού οφείλουν να σηκώσουν ψηλά τα μανίκια και να δείξουν απόλυτη προσήλωση στην αύξηση της ανθεκτικότητας και της θωράκισης του κοινού μας σπιτιού, δηλαδή της Ευρώπης της ελευθερίας. Πριν να είναι πολύ αργά...
