Τα ανοιχτά μέτωπα πολλά: ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται, η διεύρυνση της Ε.Ε προς την ανατολή είναι στο τραπέζι της συζήτησης, η επέκταση της Σένγκεν στα Βαλκάνια εκκρεμεί, η ευρωπαϊκή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα κυρίως για το γερμανόφωνο κόσμο, αλλά και με ειδικό ενδιαφέρον για την Ελλάδα, η φύλαξη των ευρωπαϊκών συνόρων και το μεταναστευτικό προκαλούν σκληρές αντιπαραθέσεις με τις αντιευρωπαϊκές και λαϊκίστικες πολιτικές δυνάμεις.
Δεν είναι μόνο αυτά τα ζητήματα που καλούνται οι ευρωπαϊκοί θεσμοί και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ξεχωριστά να διαχειριστούν την επόμενη μέρα. Η Ευρώπη αναζητά πλέον την ενεργειακή της αυτονομία, προσπαθεί να διαχειριστεί την ακρίβεια που μαστίζει πολλές κοινωνίες, ενώ καλείται να δώσει όραμα και προοπτική στη νεολαία που αμφισβητεί και ανησυχεί για το μέλλον της.
Συνεπώς, αντιλαμβάνεται κανείς πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος εκείνων των προσώπων που θα βρεθούν στις θέσεις των ευρωβουλευτών την επίμαχη χρονκή περίοδο. Είναι γεγονός ότι στο παρελθόν οι ευρωεκλογές αντιμετωπίστηκαν πολλές φορές από το πολιτικό σύστημα, ως μια διαδικασία για να μετρήσουν τις δικές τους δυνάμεις, με όρους εσωτερικής κατανάλωσης, ή ως μια εκλογική μάχη που δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για την τελική της έκβαση. Αγνόησαν ή απέφυγαν να φωτίσουν τη σημασία τους για τους πολίτες και το κοινό μας μέλλον.
Αυτό φυσικά ήταν μια εντελώς λανθασμένη προσέγγιση. Οι ευρωεκλογές μας αφορούν όλους. Το Κράτος έχει την πολιτική ευθύνη να αναδείξει τη σπουδαιότητα τους μέσα από καμπάνιες ενημέρωσης των πολιτών σε ολόκληρη τη χώρα. Ανεξάρτητα από την αναγνωρισμένη δουλειά που κάνουν τα τοπικά γραφεία του Ε.Κ και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Κυβέρνηση οφείλει να ενισχύσει στοχευμένα την ευρωπαϊκή δημόσια σφαίρα, τονίζοντας με έμφαση τον αντίκτυπο των ευρωεκλογών για τον καθένα χωριστά, αλλά και για το σύνολο της κοινωνίας.
Η στήριξη της συμμετοχής αποτελεί μια άλλη σπουδαία παράμετρο, την οποία οι πολιτικές δυνάμεις πρέπει μέσα τις δικές τους πρωτοβουλίες να τις υποστηρίξουν. Γιατί όχι θα μπορούσαν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί, ή τουλάχιστον εκείνοι που ανήκουν στο λεγόμενο ευρωπαϊκό δημοκρατικό τόξο, να προχωρήσουν σε μία κοινή παρέμβαση προς αυτήν κατεύθυνση. Ανεξάρτητα, με ποιο εκλογικό σύστημα θα διεξαχθούν, οι ευρωεκλογές δεν προσφέρονται για άλλη μια κομματική σύγκρουση και τη δημιουργία ανούσιων εντυπώσεων. Αντιθέτως, συνιστά μια πρώτη τάξεως ευκαιρία να γίνει μια αντιπαράθεση ουσίας με όρους μέλλοντος, με συγκεκριμένες προτάσεις και θέσεις που θα απαντούν στο κρίσιμο ερώτημα «ποια Ευρώπη θέλουμε»;
Με την προσωπική σφραγίδα του Κωνσταντίνου Καραμανλή η Ελλάδα μετέχει στη συγκεκριμένη πολιτική οντότητα, έχοντας κάνει μέσα σε τέσσερις δεκαετίες άλματα προς τα εμπρός. Στο πέρασμα των χρόνων, η Ε.Ε έχει κάνει και λάθη, έχει αδικήσει κράτη-μέλη, έχει προχωρήσει και σε λανθασμένες επιλογές. Το σίγουρο όμως είναι πως εντός των τειχών της, μπορεί να διασφαλιστεί ασφάλεια, ειρήνη, ευημερία, ένα καλύτερο μέλλον και περισσότερες ευκαιρίες για όλους.
