Η υπόθεση αφορούσε μια μουσουλμάνα που ενημερώθηκε ότι δεν μπορεί να φορά μαντίλα όταν έκανε αίτηση για εκπαίδευση έξι εβδομάδων σε βελγική εταιρία.
Η εταιρία ανέφερε ότι έχει έναν κανόνα ουδετερότητας, το οποίο σημαίνει ότι δεν επιτρέπεται κανένα κάλυμμα κεφαλής στους χώρους της, είτε είναι κασκέτο, σκούφος ή μαντίλι. Η γυναίκα προσέφυγε σε βελγικό δικαστήριο, το οποίο στη συνέχεια ζήτησε τη γνωμοδότηση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης έκρινε ότι δεν θα πρέπει να υπάρχει ευθεία διάκριση σε μια τέτοια απαγόρευση.
«Ο εσωτερικός κανονισμός μιας επιχείρησης που απαγορεύσει τη εμφανή χρήση θρησκευτικών, φιλοσοφικών ή πνευματικών συμβόλων δεν συνιστά ευθεία διάκριση εάν εφαρμόζεται σε όλους τους εργαζόμενους με γενικό και μη διαφοροποιημένο τρόπο», ανέφεραν οι δικαστές.
Το Δικαστήριο της ΕΕ έκρινε πέρυσι ότι οι εταιρίες της ΕΕ μπορούν να απαγορεύσουν στους εργαζομένους να φορούν μαντίλα υπό συγκεκριμένες συνθήκες, εάν χρειάζεται να το κάνουν για να παρουσιάσουν μια εικόνα ουδετερότητας στους πελάτες τους.
Στη Γερμανία, οι απαγορεύσεις για τη μαντίλα στις γυναίκες αποτελούν αμφιλεγόμενο ζήτημα εδώ και χρόνια, και αφορούν κυρίως υποψήφιες εκπαιδευτικούς σε δημόσια σχολεία. Η Γαλλία απαγόρευσε τη χρήση της μαντίλας στα δημόσια σχολεία το 2004.
