Δεν ισχύει όμως το ίδιο για την Αγγελική, την Κατερίνα, και τον Κώστα, οι οποίοι θα εργάζονται όταν οι υπόλοιποι θα απολαμβάνουν τη μαγεία των εορτών.
Η εργασία είναι μονόδρομος, όπως λένε καθώς θα αναγκαστούν να περάσουν τις γιορτές μακριά από τις οικογένειές τους και το εορταστικό τραπέζι.
Για τον Κώστα δεν υπάρχει χριστουγεννιάτικη θαλπωρή καθώς η δουλειά του, τον θέλει επί ποδός. Εκτός από δύο χρονιές που σταμάτησε να εργάζεται στο χώρο της εστίασης όλα τα υπόλοιπο όπως και φέτος θα βρίσκεται στο πόστο του.
«Δούλευα παρα πολλά χρόνια στην εστίαση και για δυο χρόνια έκανα παύση. Δεν υπήρχε πιο ανακουφιστικό πράγμα να ξέρεις ότι στις γιορτές δεν θα δουλεύεις. Ήταν υπέροχο, μετά από τόσα χρόνια να κάθομαι και να απολαμβάνω τις γιορτές με την οικογένεια μου και τους φίλους μου.
Αναγκάστηκα να επιστρέψω στην εστίαση για οικονομικούς λόγους. Όταν μου έγινε η πρόταση παρότι ήταν δελεαστική και τη δέχτηκα το μοναδικό πράγμα που σκεφτόμουν ήταν ότι θα πρέπει πάλι τις ημέρες των γιορτών να δουλεύω.
Είναι στενάχωρο γιατί ενώ όλοι περιμένουν να έρθουν οι γιορτές, εγώ περιμένω να περάσουν γρήγορα για θα δουλεύω. Θα ήταν υπέροχο να μην λειτουργεί τίποτα εκείνες τις ημέρες, ακόμα και στο χώρο της εστίασης, σε έναν ιδανικό κόσμο», αναφέρει στο Dnews.
Η Αγγελικη είναι νοσηλεύτρια. Για εκείνη η γιορτές έχουν ιδιαίτερη σημασία. Σίγουρα η έλλειψη στιγμών με τους δικούς της είναι ένα δύσκολο κομμάτι, ωστόσο το να περνάει χρόνο με ασθενείς που νοσηλεύονται της κάνουν να εκτιμήσει ακόμα περισσότερο τη ζωή.
«Για κάποιους μπορεί να είναι δύσκολο για μένα είναι διαφορετικά. Παρά τη φύση της δουλειά μας, όλοι είναι σε γιορτινή διάθεση, με αποτέλεσμα να μην με επηρεάζει αρνητικά. Σίγουρα θα ήθελα να βρίσκομαι και με την οικογένεια μου, ωστόσο είναι μακριά και αυτό με βοηθάει.
Όταν σου δίνεται η δυνατότητα να είσαι δίπλα με ασθενείς που περνάνε τις γιορτές σε ένα νοσοκομειο, γίνεσαι εσύ η οικογένεια τους και να εκτιμήσεις περισσότερο τις στιγμές στη ζωή».
Η Κατερίνα εκφράζει στο Dnews, τα έντονα και κατά κύριο λόγο αρνητικά συναισθήματα που βιώνει τις ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, αφού ως ιδιοκτήτρια πρακτορείου είναι υποχρεωμένη να δουλεύει.
«Όταν εργάζομαι στις γιορτές βιώνω αντιφατικά συναισθήματα μεγάλης έντασης και αυξημένα ποσοστά μελαγχολίας θα έλεγα. Αισθάνομαι πως στερούμε τη χαρά και τη θαλπωρή της οικογένειας και των φίλων. Είναι πολύ δύσκολο να δουλεύεις τις γιορτές. Δεν σταματάς να βιώνεις την ρουτίνα της καθημερινότητας αφού στέρησε μια ευχάριστη νότα την περίοδο των ερωτών», καταλήγει.
