Σύμφωνα με τις Αρχές και με την έρευνα που γίνεται για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, δεν υπήρχε εκμετάλλευση των πολλών ακινήτων που είχαν κάνει κάποιοι πολίτες δωρεά στην Κιβωτό του Κόσμου. Τα οποία ακίνητα μάλιστα θα έφεραν σημαντικά έσοδα στις δομές.
Το βασικό συμπέρασμα των Αρχών φαίνεται να είναι ότι η θυρίδα που κινούσε η πρεσβυτέρα Σταματία Γεωργαντή λειτουργούσε βασικά ως «αποθήκη» μαύρου χρήματος για προσωπικούς σκοπούς και όχι για τις δομές και τα παιδιά που φιλοξενούνται.
Τονίζεται ότι κανείς δεν ήξερε ακριβώς το περιεχόμενο της θυρίδας, με τον πατέρα Αντώνιο και την πρεσβυτέρα να βάζουν εκεί τα χρήματα και αν υπήρχε κάποια ανάγκη να τοποθετούσαν σε τραπεζικούς λογαριασμούς.
Η Αρχή για το ξέπλυμα βρόμικου χρήματος παράλληλα, δέχεται οχλήσεις από ανθρώπους που είχαν βάλει ως συνδικαιούχους σε τραπεζικούς λογαριασμούς τα μέλη της «Κιβωτού», προκειμένου να λαμβάνουν από εκεί ποσά. Λόγω της έρευνας, οι λογαριασμοί αυτοί έχουν «σφραγιστεί» και αναζητείται λύση για να μπορούν να πάρουν τα χρήματά τους οι κύριοι δικαιούχοι.
Σε κάθε κηδεία που γινόταν στην Αθήνα, υπήρχε «κουτί» για δωρεές υπέρ ιδρυμάτων και από αυτά τα 5 ήταν της «Κιβωτού του Κόσμου», γιατί ήταν δημοφιλής η δομή.
Κατά μέσο όρο σε κάθε «κουτί» συγκεντρώνονταν 300 ευρώ, και το ποσό ήταν μεγαλύτερο εάν ο νεκρός ήταν κάποιος καλλιτέχνης ή άλλο γνωστό πρόσωπο, υπολογίζοντας πως στην «Κιβωτό του Κόσμου» κατέληγαν από κηδείες καθημερινά 1.500 ευρώ κατά μέσο όρο.
Επισημαίνεται πως δεν δίνονταν αποδείξεις για αυτές τις δωρεές αυτές και πως μερικές φορές έγραφαν το όνομα του δωρητή και το ποσό στον φάκελο με τα χρήματα που ρίχνονταν στο κουτί.
Πουλούσαν τα ρούχα που τους χάριζαν
Σύμφωνα με πληροφορίες σε ένα μικρό μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας φαίνεται να κατέληγαν πολλές από τις δωρεές πολιτών για τα παιδιά της «Κιβωτού», με το κατάστημα ρούχων να μην είναι σε μεγάλη απόσταση από τα δύο κτίρια που διατηρούσε η δομή στην ευρύτερη περιοχή.
Στελέχη της δομής μεταπωλούσαν τα ρούχα των δωρεών των πολιτών που προορίζονταν για τα παιδιά και μάλιστα σύμφωνα με το mega τα πουλούσαν μέσα σε κούτες.
Πληροφορίες αναφέρουν πως κάθε κούτα με ρούχα ανάλογα με το περιεχόμενο κοστολογούνταν από 1.000 μέχρι 1.500 ευρώ, με τα χρήματα να καταλήγουν στις τσέπες συγκεκριμένων προσώπων και όχι φυσικά στα ταμεία της ΜΚΟ.
