Το Φως της Ανάστασης ξεπερνά περιορισμούς, ξεπερνά απαγορεύσεις, ξεπερνά το φόβο που φωλιάζει στις ψυχές των ανθρώπων, τόνισε μεταξύ άλλων ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β, στον άδειο από πιστούς ναό του Αγίου Σάββα της Αλεξάνδρεια, όπου ετέλεσε το πρωί της Κυριακής 12/4 την Ακολουθία της Κυριακής των Βαΐων.
Συμπαραστατούμενος από τον Πατριαρχικό Επίτροπο Αλεξανδρείας Μητροπολίτη Ναυκράτιδος κ. Νάρκισσο και τον Επίσκοπο Ταμιάθεως κ. Γερμανό, ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος τόνισε μεταξύ άλλων ότι «μέσα από την καρδιά μας, πηγάζει η ελπίδα ότι το Φως της Αναστάσεως θα διώξει από την ατμόσφαιρα όλους τους ιούς, για να έλθει ο Υιός και Λόγος του Θεού».
«Αγαπητοί μου Αδελφοί, φέτος μπορεί να μην στρώσαμε βάγια για να περάσει ο Ερχόμενος. Φέτος μπορεί να μην ανάψουμε κεριά για να φωτίσουμε τον Νυμφίο. Φέτος μπορεί να μην παρηγορήσουμε την Παναγία στον Γολγοθά. Φέτος μπορεί να μη στολίσουμε με πασχαλιές τον Επιτάφιο. Φέτος μπορεί να μη ράνουμε με αρώματα εκλεκτά το Σώμα της Ζωής. Φέτος μπορεί να μην ανταλλάξουμε τον ασπασμό της αγάπης στα προαύλια των εκκλησιών μας.
Ωστόσο το Φως της Ανάστασης ξεπερνά περιορισμούς, ξεπερνά απαγορεύσεις, ξεπερνά το φόβο που φωλιάζει στις ψυχές των ανθρώπων. Το Φως της Ανάστασης δωρίζεται σε όλους, δικαίους και αδίκους, πιστούς και απίστους, ορθοδόξους και αιρετικούς, χριστιανούς και αλλοθρήσκους. Το Φως της Ανάστασης φωτίζει τις καρδιές όλων εκείνων που μπορούν, παρά τον φόβο, να χωρέσουν στην καρδιά τους τον Αναστάντα Χριστό», προσέθεσε ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος και κατέληξε:
«Το ξέρω, ότι αυτή την Λαμπρή δεν μπορούμε να ανοίξουμε τις πόρτες του σπιτιού μας. Παρά ταύτα μπορούμε να βοηθήσουμε: ένα μήνυμα στον άρρωστο, ένα τηλεφώνημα στον μοναχικό, μια τσάντα με τρόφιμα αφημένη στο κατώφλι του αναγκεμένου, ένα πιάτο φαγητό στο προσκέφαλο του άστεγου. Δεν είναι λοιπόν μόνο ότι αδελφοί μας έχουν την ανάγκη μας. Πολύ περισσότερο έχουμε εμείς την ανάγκη τους, διότι οι αναγκεμένοι αδελφοί μας, οι αδελφοί μας που είναι μόνοι, ανήμποροι, στο κρεβάτι του πόνου σε νοσοκομεία, είναι που κρατούν τα κλειδιά του Παραδείσου. Κι όταν το κάνουμε ας θυμηθούμε ότι μνημόσυνο κάνουμε και για τους όλους εκείνους που δεν τα κατάφεραν κι έφυγαν από κοντά μας για να συναντήσουν τον Χριστό στη Βασιλεία των Ουρανών».
