«Υπάρχουν μελέτες από ιδιωτικούς φορείς που εκπροσωπούν τα στούντιο, τους παραγωγούς ή τους σκηνοθέτες. Δεν είναι μόνο η ζημιά στους σκηνοθέτες, τους παραγωγούς και τα έσοδα που χάνονται. Όλα αυτά έχουν και διαφημίσεις και το ερώτημα που τίθεται είναι πώς μπαίνουν διαφημίσεις σε παράνομα σάιτ; Δίνονται οι διαφημίσεις στην Ιρλανδία και όπου αλλού βρίσκεται το κάθε σάιτ και δεν δίνονται στις νόμιμες προβολές στην Ελλάδα», ανέφερε -μεταξύ άλλων- ο κ. Αντωνιάδης.
Πρόκειται για την πρώτη απόφαση της Επιτροπής για τη Διαδικτυακή Προσβολή της Πνευματικής Ιδιοκτησίας, η οποία ξεκίνησε τη λειτουργία της στις 3 Σεπτεμβρίου του 2018. Η απόφαση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο καταπολέμησης της «πειρατείας», με την ΕΔΠΠΙ να ζητάει μέσα σε διάστημα 48 ωρών (σ.σ.: η απόφαση εκδόθηκε στις 6 Νοεμβρίου) από τους ελληνικούς παρόχους υπηρεσιών διαδικτύου να διακόψουν την πρόσβαση σε 38 domain names. Μάλιστα, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης το πρόστιμο φτάνει τα 850 ευρώ ημερησίως, ενώ η διάρκεια της διακοπής της πρόσβασης ορίστηκε στα τρία χρόνια.
«Ήταν ένα σημαντικό βήμα και κάτι που έπρεπε να γίνει. Επί δέκα χρόνια γινόταν προσπάθεια να γίνει. Μόλις το 2017 πέρασε η διάταξη και ξεκινήσαμε 3 Σεπτέμβρη», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Αντωνιάδης, διευκρινίζοντας ότι «η πρώτη καταγγελία ήταν για σάιτ με οπτικοακουστικά έργα, ταινίες κυρίως. Στο μέλλον, αν θα υπάρξουν και άλλοι ενδιαφερόμενοι, σίγουρα θα υπάρχει και συνέχεια».
Στην Επιτροπή, όπως εξήγησε ο κ. Αντωνιάδης, «μπορεί να προσφύγει όποιος θεωρεί ότι προσβάλλεται το έργο του, είτε είναι δικαιούχος καλλιτέχνης, είτε δημιουργός ή οργανισμός που προστατεύει δημιουργούς» και «εφόσον διαπιστωθεί ότι όντως προσβάλλεται, η επιτροπή έχει το δικαίωμα να ζητήσει από παρόχους ίντερνετ να διακόψουν την πρόσβαση σε συγκεκριμένα σάιτς».
Διευκρίνισε ακόμα πως «μόνο με προσφυγή ενδιαφερομένων, η επιτροπή έχει αρμοδιότητα να απευθυνθεί στους παρόχους ίντερνετ και όχι στον τελικό χρήστη, δεν μπορεί, δηλαδή, να βγάλει μια απόφαση για κάποιον που το βράδυ στο σπίτι του "κατεβάζει" μια ταινία ή ακούει μουσική». Στον αντίποδα, στη Γερμανία, σύμφωνα με τον κ. Αντωνιάδη, «έρχεται χαρτάκι στο σπίτι με πρόστιμο σε όποιον κατεβάζει παράνομα ταινίες ή μουσική».
«Αυτό που έχουμε ως αρμοδιότητα είναι μονάχα μετά από καταγγελίες και συγκεκριμένες προσφυγές. Δεν κινούμαστε αυτοβούλως γιατί μπορεί κάποιος καλλιτέχνης να θέλει το έργο του να μοιράζεται ελεύθερα. Δεν μπορούμε εμείς ως Επιτροπή με πρωτοβουλία μας να παρέμβουμε. Πρέπει να γίνει καταγγελία, να ακολουθηθεί μια συγκεκριμένη διαδικασία, να αποδειχθεί ότι είναι δικαιούχος και να αποδειχθεί ότι υπάρχει προσβολή», υπογράμμισε ο κ. Αντωνιάδης, επισημαίνοντας ότι η Επιτροπή για τη Διαδικτυακή Προσβολή της Πνευματικής Ιδιοκτησίας είναι διοικητική επιτροπή και δεν έχει δικαστική εξουσία.
