Μάλιστα, τόνισε χαρακτηριστικά: «Δεν βλέπω σήμερα μια Ευρώπη αλληλεγγύης, αλλά βλέπω κάθε μέρα περισσότερο και φανερότερα την Ευρώπη της εκμετάλλευσης» και συνέστησε ότι «θα πρέπει οι βάσεις αυτής της Ευρώπης να ξαναπάνε από το σημείο της αφετηρίας, από εκεί που ξεκίνησε, με τις ίδιες σκέψεις και τον ίδιο σκοπό».
Ο προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος δεν παρέλειψε να σχολιάσει το πρόσφατο τρομοκρατικό χτύπημα στο Μάντσεστερ, για το οποίο εξέφρασε τον αποτροπιασμό του και καταδίκασε την επίθεση με την επισήμανση ότι «η τρομοκρατία είναι μια από τις χειρότερες επιπτώσεις του πολέμου». Ωστόσο, τόνισε πως «πρέπει να δούμε και την άλλη πλευρά, ποιοι είναι αυτοί που οδηγούν αυτούς τους ανθρώπους να γίνουν τρομοκράτες».
Ακολούθως, αναφέρθηκε στις σχέσεις Εκκλησίας - Πολιτείας, για να σημειώσει ότι ο ρόλος της Εκκλησίας είναι να μιλάει με όλους τους ανθρώπους και με όσους είναι υπεύθυνοι για την Πολιτεία, διότι «Η Εκκλησία δεν είναι κόμμα» και επομένως «είναι αναγκαία η συνεργασία». Σε αυτό το σημείο του λόγου του, ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος μίλησε και για το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας και υπογράμμισε ότι «χωρίς στήριξη οικονομική δεν μπορεί να γίνει το πνευματικό έργο όπως απαιτεί η εποχή μας». Γνωστοποίησε, μάλιστα, πως έχει καταθέσει πρόταση για την αξιοποίησή της προς όφελος του λαού και διατύπωσε με έμφαση ότι «Η Εκκλησία πρέπει να είναι ελεύθερη και οικονομικώς ανεξάρτητη».
Επιπρόσθετα, αναφέρθηκε στη σχέση του με τον υπουργό Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου και η τοποθέτησή του ήταν ότι με τον παρόντα υπουργό Παιδείας έχει επικοινωνία. «Είναι ένας άνθρωπος που μπορείς να συζητήσεις», είπε, ενώ σε αναφορά που έκανε εν συνεχεία στο μάθημα των Θρησκευτικών σημείωσε πως «Τα πράγματα μέχρι τώρα έχουν δείξει μια καλή πορεία», αρκεί να υπάρχει συνεργασία.
Καταληκτικά και εν σχέσει με το Προσφυγικό, ο αρχιεπίσκοπος επανέλαβε ότι «Εμείς βλέπουμε τους πρόσφυγες σαν ανθρώπους που έχουν ανάγκη» και εξέφρασε την άποψη ότι ο προορισμός τους θα πρέπει να είναι η πατρίδα τους. Πάντως, πρόσθεσε εμφατικά πως στο μέλλον θα πρέπει να αναρωτηθούμε «Μήπως και οι πρόσφυγες έγιναν ένα κομμάτι εκμετάλλευσης του ανθρώπου».
