«Η απόφαση της ΓΣΕΕ να προσφύγει σε διεθνείς οργανισμούς και θεσμούς είναι ασφαλώς δικαίωμά της. Όμως, όταν αναζητά κανείς ηθικά ερείσματα σε τέτοιους οργανισμούς θα έπρεπε να επιδεικνύει και εποικοδομητική συνεισφορά στο διάλογο για τα αίτια των δεινών και για τις πολιτικές που θα πρέπει να εφαρμοστούν για να ξεπεράσουμε τα δεινά αυτά», αναφέρει ο Σύνδεσμος και προσθέτει:
«Η ΓΣΕΕ βέβαια δεν είναι η μόνη που αρνείται τέτοια συζήτηση: πολλές άλλες ομάδες του πληθυσμού, οργανωμένες συντεχνίες, πολιτικά κόμματα και ποικίλοι σχηματισμοί που επέτυχαν στο παρελθόν προνόμια και πολιτική πελατεία, προτιμούν τον εύκολο καταγγελτικό λόγο, ευαγγελιζόμενοι την επιστροφή στο προ κρίσης status quo. Όλοι αυτοί κατάφεραν να δημιουργήσουν την εικόνα ότι αρκεί η Ελλάδα να διαπραγματευτεί ηπιότερους όρους στα Μνημόνια, για να κρατήσουμε κάτι από την παλιά ευημερία. Όμως όλο και περισσότεροι Έλληνες βλέπουν ότι αυτή η προσέγγιση είναι μάταιη. Έξι χρόνια Μνημονίων, που δεν λένε να τελειώσουν, μας έχουν πείσει ότι μια τέτοια προσέγγιση φέρνει το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που όλοι ζητάμε. Οι κούφιες υποσχέσεις και οι αυταπάτες δεν ωφελούν. Επισωρεύονται νέα προβλήματα, παρατείνονται τα Μνημόνια, αυξάνονται τα χρέη, η ανάπτυξη συνεχώς απομακρύνεται. Και αυτό παρατείνει, χρόνο με το χρόνο, την αγωνία των ανέργων και των επιχειρηματιών που έβαλαν λουκέτο, αλλά και την απελπισία όλων εκείνων των πολιτών και των επιχειρηματιών που επιβιώνουν μεν ακόμη, αλλά έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το δημόσιο και τις Τράπεζες, και μόνο μια αναπτυσσόμενη αγορά θα μπορούσε να τους δώσει διέξοδο».
Ο ΣΕΒ επικαλείται επίσης το παράδειγμα των 4 άλλων χωρών που μπήκαν σε μνημόνια αλλά «παρά τις αντιπαραθέσεις και τους πολιτικούς αγώνες, οι πολιτικές δυνάμεις, οι κοινωνικοί εταίροι, βρήκαν κάποιο στοιχειώδες επίπεδο συνεννόησης και κατάφεραν να αλλάξουν την πορεία της οικονομίας τους και να τη θέσουν σε υγιείς βάσεις» και καταλήγει με την επισήμανση ότι «φθάσαμε στο σημείο, ο εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης που ήταν η εναγόμενη πλευρά και στην ακρόαση στο Συμβούλιο της Ευρώπης, δηλαδή ο Υπουργός Εργασίας, να ζητά με το ίδιο του το στόμα την καταδίκη της χώρας του, ώστε να εμφανισθεί ως υπέρμαχος των δικαιωμάτων των εργαζομένων».
Ο Σύνδεσμος αμφισβητεί τέλος την επίτευξη του στόχου αύξησης των εσόδων από την άνοδο της φορολογίας στα καπνικά προϊόντα το 2017. «Η αύξηση των φόρων οδηγεί σε ταχύτατη διάβρωση της φορολογητέας ύλης, της επίσημης αγοράς και της σημαντικής εγχώριας παραγωγής, καθώς η εναλλακτική των λαθραίων τσιγάρων παραμένει εύκολα προσβάσιμη για τον καταναλωτή. Δεν είναι τυχαίο ότι τα λαθραία τσιγάρα έχουν δεκαπλασιάσει το μερίδιο αγοράς τους στα χρόνια της κρίσης και της υπέρμετρης αύξησης των φόρων», αναφέρει ο Σύνδεσμος και παραθέτει στοιχεία σύμφωνα με τα οποία το 2016 τα εκτιμώμενα έσοδα από καπνικά παραμένουν στα επίπεδα του 2009 παρά την έκτοτε αύξηση των φόρων στα καπνικά κατά 11 ποσοστιαίες μονάδες του κύκλου εργασιών στην αγορά.
