Ο Κωνσταντίνος Δομαζάκης δέχεται να ενεχυριάσει, χωρίς «αστερίσκους», τις μετοχές του, υπό την προϋπόθεση όμως να πράξει ακριβώς το ίδιο και ο αδερφός του ο Μάνος.
Οι τράπεζες εν μέσο «εμφυλίου» καλούνται για μια ακόμα φορά να λάβουν κρίσιμες αποφάσεις, με τα περιθώρια όμως να είναι κάτι παραπάνω από ασφυκτικά: ή θα καταγγείλουν τα δάνεια της εταιρείας, οδηγώντας την ουσιαστικά σε πτώχευση, ή θα επιχειρήσουν να αφαιρέσουν τη διοίκηση της αλλαντοβιομηχανίας από τον Μάνο Δομαζάκη, επιταχύνοντας τη διαδικασία εξεύρεσης στρατηγικού επενδυτή με την εταιρεία σε λειτουργία, έστω και μερική.
Ειδικότερα, χθες το απόγευμα η Creta Farms εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναφέρεται ότι ο Μάνος Δομαζάκης:
- Αποδέχεται τη νέα ενεχυρίαση μετοχών, υπό τον όρο ότι τα δικαιώματα των έως σήμερα μη ενεχυριασμένων μετοχών θα ασκηθούν μόνο σε περίπτωση κατά την οποία εντοπισθούν εμπόδια για την ολοκλήρωση της διαδικασίας εισόδου νέου επενδυτή, ώστε μέσω της ενάσκησης του δικαιώματος ψήφου τα εν λόγω εμπόδια να αρθούν και να ολοκληρωθεί η συμφωνία που θα αφορά την είσοδο του στρατηγικού επενδυτή στην εταιρεία, λαμβάνοντας υπόψη πάντοτε τα συμφέροντα της εταιρείας και των μετόχων της.
- Συμφωνεί να ανήκει στους πιστωτές η ενάσκηση των δικαιωμάτων ψήφου που απορρέουν από το σύνολο των ήδη ενεχυριασθεισών μετοχών της εταιρείας.
- Δεσμεύεται για την παροχή έγγραφης δέσμευσης προς τους πιστωτές ότι η εταιρεία δεν πρόκειται να προβεί σε ενεχυρίαση των εν λόγω σημάτων και διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας σε τρίτο μέρος.
Οι κ. Μάνος και Κωνσταντίνος Δομαζάκης κατέχουν από 44% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας. Ενεχυριασμένο ήδη στις τράπεζες, στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης δανείων συνολικού ύψους 94,82 εκατ. ευρώ που υπεγράφη με την Creta Farms τον Μάρτιο του 2018, είναι ποσοστό 19%. Από αυτό το 19%, τα δύο αδέρφια κατέχουν από 9,5%. Με άλλα λόγια, ο Μάνος Δομαζάκης παραχωρεί τα δικαιώματα ψήφου για όλα τα ζητήματα μόνο για το 9,5%, ενώ το υπόλοιπο 34,5% μόνο για την περίπτωση που υπάρξουν εμπόδια στη διαδικασία εισόδου νέου επενδυτή.
Η εταιρεία πάντως συνεχίζει να βρίσκεται σε υποτυπώδη λειτουργία. Σύμφωνα με τους εργαζομένους, η παραγωγή είναι της τάξης των 60 τόνων, αντί για 650 τόνους εβδομαδιαίως και ενώ ο στόχος που είχε τεθεί ήταν να φτάνει έστω τους 200 τόνους. Καθυστερήσεις παρατηρούνται και στις πληρωμές των εργαζομένων, καθώς η εταιρεία τους χρωστάει μισθούς δύο μηνών.
