Οι οργανωμένοι οπαδοί της κροατικής ομάδας, οι «Bad Blue Boys», είναι γνωστοί για τις αγριότητες και τη σύνδεσή τους με τον ακροδεξιό – νεοναζιστικό χώρο.
Η ίδρυση της ομάδας
Ιδρύθηκε στις 26 Απριλίου 1945, με τη συγχώνευση των τριών ομάδων του Ζάγκρεμπ που υπήρχαν πριν τον πόλεμο: της Γκρατσιάνσκι (HŠK Građanski) πρωταθλήτριας Γιουγκοσλαβίας τα έτη 1923, 1926, 1928, 1937 και 1940, της Κονκόρντια (HŠK Concordia) πρωταθλήτριας Γιουγκοσλαβίας τα έτη 1930 και 1932 και της ΧΑΣΚ (HAŠK) πρωταθλήτριας Γιουγκοσλαβίας το 1938.
Το 1967, η Ντιναμό Ζάγκρεμπ θριάμβευσε στον χώρο του ποδοσφαίρου, παρόλο που δεν θεωρείτο από τις μεγάλες ομάδες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Με παίκτες μάλλον άσημους, επικράτησε της αγγλικής Λιντς Γιουνάιτεντ, των Σπρέικ, Κούπερ, Μπελ, Μπρέμνερ, Τζακ Τσάρλτον, Χάντερ, Λόριμερ, Γκρέι κ.α. Τη νίκησε 2-0 στο Ζάγκρεμπ (30 Αυγούστου) και απέσπασε λευκή ισοπαλία 0-0 στο Ληντς (6 Σεπτεμβρίου).
Τον Ιούνιο του 1991, η Ντιναμό Ζάγκρεμπ μετονομάστηκε σε ΧΑΣΚ Γκρατσιάνσκι, ενώ το 1993 άλλαξε το ονομά της σε Κροάτια (Croatia) μέχρι το 2000 που ξαναπήρε το παλιό της όνομα.
Ποιοι είναι οι οπαδοί που χαιρετούν... ναζιστικά
Οι «Bad Blue Boys» εμφανίστηκαν για πρώτη φορά το 1986. Πήραν το όνομά του από την ταινία του Χόλιγουντ «Bad Boys» με πρωταγωνιστή τον Σον Πεν.
Ακόμη και τότε, οι «Bad Blue Boys» ήταν σκληροί εθνικιστές και αποτελούσαν μέρος του κινήματος ανεξαρτησίας της Κροατίας από την - τότε- ποτέ ενωμένη Γιουγκοσλαβία, στα τέλη της δεκαετίας του ’80.
Υποστηρικτής και μάλιστα δημοσίως των Bad Blue Boys υποστήριξε επίσης τον Φράνιο Τούντμαν, ο οποίος εξελέγη πρώτος πρόεδρος της ανεξάρτητης Κροατίας στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Η ναζιστική παρέλαση στο Μιλάνο
Οργή προκάλεσε παρέλαση οπαδών, σύμφωνα με το balkaninsight, όταν τον περασμένο Σεπτέμβριο σε προγραμματισμένο παιχνίδι με αντίπαλο τη Μίλαν, εθεάθησαν να χαιρετούν ναζιστικά.
Εκατοντάδες μέλη τους, έχοντας διάταξη τάγματος, παρέλασαν στους δρόμους του Μιλάνου και χαιρετούσαν ναζιστικά πριν από τον αγώνα.
Τα ιταλικά ΜΜΕ έκαναν λόγο για πολλά επεισόδια και καβγάδες μεταξύ των οπαδών των δύο ομάδων, συμπεριλαμβανομένης μιας αναφοράς ότι ένας οπαδός της Ντιναμό μαχαιρώθηκε πριν από την αναμέτρηση.
{https://twitter.com/eurojewcong/status/1570346931112615939?}
Οι ναζιστικοί χαιρετισμοί των ιδρυτικών μελών, δίνουν και παίρνουν, ενώ γκράφιτι στους μεγαλύτερους συνδέσμους της Κροατικής Πρωτεύουσας περιλαμβάνουν τον Αδόλφο Χίτλερ.
Ποιοι είναι οι «εχθροί» τους
«Εχθροί» των «Blue Bad Boys» είναι κυρίως οι Σέρβοι, αλλά και οπαδοί που διακατέχονται κατά κύριο λόγο από αριστερές ιδεολογίες.
Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, το παιχνίδι με την ΑΕΚ έμελλε να έχει άσχημα αποτελέσματα. Γεγονός που επιβεβαιώθηκε με τη δολοφονία του 29χρονου Μιχάλη το βράδυ της Δευτέρας 7 Αυγούστου.
Dinamo Zagreb fans are seen marching through the streets of Milan giving Nazi salutes before the Champions League game against Milan on Wednesday. What is your opinion on this?
by u/MightEmotional in AskBalkans
Υποστηρικτές της κροατικής φασιστικής οργάνωσης Ουστάσε
Οι Κροάτες οπαδοί, ωστόσο, ποτέ δεν έκρυψαν πως είναι φαν της Ουστάσε, κροατικού φασιστικού κινήματος που κυβέρνησε ονομαστικά το Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Η συνεργασία με τη ναζιστική Γερμανία και τον Χίτλερ
Μεταξύ 1941 και 1945, η Ουστάσε της Κροατίας πραγματοποίησε κυβερνητική συνεργασία με τους Ναζί, καθώς και εκτεταμένες διώξεις. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη δολοφονία χιλιάδων Εβραίων, Σέρβων και Ρομά.
Οι Ουστάσε κακοποίησαν και κατέσφαξαν πάνω από 300.000 Σέρβους, 30.000 Εβραίους και 29.000 Ρομά κατά τη διάρκεια της τετραετούς τρομοκρατίας τους στην Κροατία.
Στις 10 Απριλίου 1941, ανακηρύχθηκε το Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας, το οποίο κυβερνούσε η οργάνωση Ουστάσε, (με επικεφαλής τον Ante Pavelić ) υπό την εποπτεία των Ναζί.
Η Ουστάσε είχε ως κίνητρο να διώξει τις μειονότητες λόγω των ρατσιστικών του πεποιθήσεων για τους Εβραίους, τους Σέρβους και τους Ρομά.
Ήθελε επίσης να ενισχύσει τις πολιτικές σχέσεις με τη Γερμανία και να την ανταμείψει για τη βοήθεια που προσέφερε στην άνοδό της στην εξουσία.
Ενώ το καθεστώς τελούσε τεχνικά υπό την εποπτεία της ναζιστικής Γερμανίας, η κυβέρνηση της Ουστάσε σχεδίασε και πραγματοποίησε ανεξάρτητα τη δολοφονία χιλιάδων Εβραίων, Σέρβων και Ρομά στην Κροατία.
Οι βίαιες διώξεις αυτών των ομάδων άρχισαν λίγο μετά την ίδρυση του νέου κροατικού κράτους. Στις 30 Απριλίου 1941, τρία βασικά κομμάτια αντισημιτικής νομοθεσίας (βασισμένα στους νόμους της Νυρεμβέργης) ψηφίστηκαν από το καθεστώς της Ουστάσε.
Αυτοί οι νέοι νόμοι αφαίρεσαν την ιθαγένεια των Εβραίων και νομιμοποίησαν πράξεις τρομοκρατίας, αποκλεισμού και διώξεων εναντίον τους.
Αυτή η δίωξη σύντομα κλιμακώθηκε σε φυλάκιση και δολοφονία. Χρησιμοποιώντας ως πρότυπο το γερμανικό σύστημα στρατοπέδων, το καθεστώς των Ουστάσε ίδρυσε γρήγορα αρκετά στρατόπεδα συγκέντρωσης στα οποία κρατούσε, βασάνιζε και εξόντωνε τους εχθρούς του.
Οι συνθήκες μέσα σε αυτά τα στρατόπεδα ήταν εξαιρετικά κακές και πολλοί κρατούμενοι πέθαιναν από πείνα και διάφορες ασθένειες.
Ιστορικά
Το 1929, όταν ο βασιλιάς Αλέξανδρος Α΄ προσπάθησε να καταστείλει τη σύγκρουση μεταξύ των πολιτικών κομμάτων της Κροατίας και της Σερβίας επιβάλλοντας ένα προσωπικό δικτατορικό καθεστώς στη Γιουγκοσλαβία, ο Άντε Πάβελιτς, πρώην βουλευτής και υπέρμαχος του κροατικού αυτονομισμού, κατέφυγε στην Ιταλία και ίδρυσε το κίνημα Ουστάσε ("Εξέγερση").
Αφοσιωμένοι στην επίτευξη της ανεξαρτησίας της Κροατίας από τη Γιουγκοσλαβία, οι οπαδοί του κινήματος είχαν ως πρότυπο τους Ιταλούς φασίστες και ίδρυσαν κέντρα εκπαίδευσης τρομοκρατών στην Ιταλία και την Ουγγαρία.
Για να υποδαυλίσουν πολιτικές κρίσεις στη Γιουγκοσλαβία, τα μέλη της Ustaša προσπάθησαν να υποκινήσουν μια εξέγερση αγροτών στη βόρεια Δαλματία το 1932 και συμμετείχαν στη δολοφονία του βασιλιά Αλέξανδρου το 1934 στη Μασσαλία.
Η Ουστάσε πέτυχε τον στόχο της μετά την εισβολή των δυνάμεων του Άξονα και τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας τον Απρίλιο του 1941.
