Ειδικότερα με το άρθρο 109 «Συμβάσεις εργασίας» του συγκεκριμένου νομοσχεδίου οι εργαζόμενοι αποχαιρετούν την αποζημίωση απόλυσης, σε περίπτωση πτώχευσης μιας επιχείρησης. Όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1 του συγκεκριμένου άρθρου: «Σε κάθε περίπτωση, για το κύρος της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας δεν απαιτείται η καταβολή της αποζημίωσης».
Αναλυτικότερα το επίμαχο άρθρο αναφέρει :
"1. Σε κάθε περίπτωση πτώχευσης, για το κύρος της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας δεν απαιτείται η καταβολή αποζημίωσης.
2. Οι απαιτήσεις των μισθωτών από μισθούς και λοιπές παροχές που γεννήθηκαν πριν την κήρυξη της πτώχευσης, καθώς και κάθε συναρτώμενη με την καταγγελία απαίτησή τους, όπως ιδίως αποζημίωση εκ του νόμου, αποτελούν πτωχευτικές απαιτήσεις, για τις οποίες οι μισθωτοί ικανοποιούνται ως πτωχευτικοί πιστωτές κατά τις ειδικότερες περί κατατάξεως των πιστωτών διατάξεις του παρόντος.
3. Μισθωτός που πραγματικά συνεχίζει να παρέχει την εργασία του μετά την κήρυξη της πτώχευσης, για τους μισθούς και τις συναφείς παροχές, ικανοποιείται ως ομαδικός πιστωτής".
Έτσι οι εργαζόμενοι πλέον θα αντιμετωπίζονται ως ομαδικοί πιστωτές ενώ αναφέρεται ότι μισθωτός που εξακολουθεί να παρέχει τις υπηρεσίες του μετά τη κήρυξη της πτώχευσης, για την ικανοποίηση απαιτήσεων σε μισθούς και συναφείς παροχές αντιμετωπίζεται και σε αυτή τη περίπτωση ως ομαδικός πιστωτής.
Η ΕΝΥΠΕΚΚ υπογραμμίζει σε σχετική ανακοίνωση της ότι καταργούν την αποζημίωση απόλυση που "για 100 χρόνια, από τον ν. 2112/1920 και αργότερα με τον ν. 3198/1955, η απόλυση εργαζομένου ήταν άκυρη, χωρίς ταυτόχρονη καταβολή αποζημίωσης. Σημειώνοντας ότι" είναι ντροπή οι βουλευτές με τους προκλητικούς μισθούς να καταδικάζουν στη φτώχεια και την ανέχεια χιλιάδες εργαζομένους!
Η ΕΝΥΠΕΚΚ καλεί την κυβέρνηση να αποσύρει την κατάπτυστη αυτή διάταξη του άρθρου 109 του νέου Πτωχευτικού Κώδικα!".
