Σε μία περίοδο που η Ευρώπη αντιμετωπίζει ισχυρές αναταράξεις και με μέρος της ατζέντας των Βρυξελλών να προκαλεί αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες, η δυναμική του συγκεκριμένου κόμματος που βρίσκεται ήδη στη δεύτερη θέση των προτιμήσεων, αναπτύσσεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, φτάνοντας ήδη το 32%.
Το φαινόμενο αυτό δεν καταγράφεται μόνο στην αναφερθείσα χώρα, αλλά λαμβάνει πανευρωπαϊκές διαστάσεις και έρχεται να δημιουργήσει νέα δεδομένα ενόψει των ευρωεκλογών του 2024, αλλά και των εθνικών εκλογών.
Ποιοι είναι όμως οι λόγοι που οδηγούν ένα κομμάτι της αυστριακής κοινωνίας στην αγκαλιά του κόμματος της Ελευθερίας και στην υιοθέτηση μιας πιο σκληρής γραμμής; Ποιο είναι το προφίλ των ψηφοφόρων που σπεύδουν να δηλώσουν τη στήριξη τους σε ένα κόμμα που ξεπερνά σε πολλά σημεία τα όρια του υπερσυντηρητικού και αγγίζει τις παρυφές των άκρων; Πως απαντούν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις στη χώρα για να αναχαιτίσουν το πολιτικό αυτό ρεύμα; Τα παραπάνω είναι κάποια από τα εύλογα ερωτήματα που μπορεί να τεθούν, προκειμένου να αναλύσουμε εις βάθος τις εκλογικές τάσεις σε μία χώρα που έχει πολλά κοινά με την Ελλάδα σε πληθυσμιακό επίπεδο και όχι μόνο. Με τα σχετικά ποιοτικά στοιχεία των μετρήσεων, ασχολήθηκε πρόσφατα σε ένα εκτενές ρεπορτάζ της η κεντροαριστερή der Standard, όπου επιχείρησε μια αξιολόγηση των θεμάτων που ευαισθητοποιούν περισσότερο τη δεξαμενή εκείνη των ψηφοφόρων που λέει ευθαρσώς ότι στις επόμενες εκλογές θα στηρίξει το FPÖ.
Σε κάθε περίπτωση οι ερωτηθέντες δεν δηλώνουν οπαδοί του κόμματος από τη γέννηση τους. Περιπλανήθηκαν σε άλλες πολιτικές δυνάμεις, όπως το κεντροδεξιό Λαϊκό Κόμμα, τους Σοσιαλδημοκράτες, τους Πράσινους, πριν αποφασίσουν να κάνουν το μεγάλο άλμα σε κάτι πιο για άλλους ριζοσπαστικό, για τους υπόλοιπους ακραίο. Γιατί λοιπόν έλαβαν την συγκεκριμένη απόφαση; Ένας σοβαρός λόγος που επηρέασε την πολιτική συμπεριφορά τους ήταν ο τρόπος με τον οποίο η ομοσπονδιακή Κυβέρνηση αντιμετώπισε την πανδημία.
Η υποχρεωτικότητα στον εμβολιασμό, αλλά και η αυστηρότητα απέναντι σε όσους επέλεξαν να μην κάνουν τα εμβόλια φαίνεται ότι άναψε φωτιές σε ένα δι’ όλου ευκαταφρόνητο κομμάτι της κοινωνίας. Για αυτούς τους Αυστριακούς, η εικόνα της αστυνομίας να ελέγχει στα εστιατόρια ποιος είναι ανεμβολίαστος και ποιος έχει κάνει τεστ ήταν μακριά από τη δική τους κουλτούρα και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις. Δεν ήταν όμως μόνο η πανδημία.
Το μεταναστευτικό και οι χειρισμοί κυρίως στη μεγάλη κρίση του 2015 επηρέασε εξίσου ένα καθοριστικό ποσοστό. Η αβεβαιότητα για το μέλλον και η έλλειψη μιας συγκροτημένης μεταναστευτικής πολιτικής σε ευρωπαϊκό επίπεδο δίνει επιχειρήματα σε ακραίους προπαγανδιστές να ταυτιστούν με το "σωστό" και να αυξήσουν την επιρροή τους στην κοινωνία. Μιλούν ευθέως για καταστροφή των αξιών και της κουλτούρας τους όταν χιλιάδες νέοι άνδρες από τη Συρία και το Αφγανιστάν καταφθάνουν στη χώρα.
Την ίδια ώρα, πολλοί είναι εκείνοι που αντιτίθενται στην αποβιομηχανοποίηση, «στα ψευδοπροβλήματα όπως η συζήτηση για τα φύλα», ενώ θεωρούν επικίνδυνες τις θέσεις των Πρασίνων -που συγκυβερνούν- για την ενεργειακή κρίση. Εκτός των άλλων, το κόμμα θέτει σε απόλυτη προτεραιότητα στη δική του ατζέντα και άλλα θέματα όπως το χρέος, την ακρίβεια, τον πληθωρισμό, τα οποία αγγίζουν ένα μέρος της κοινής γνώμης. Δεν λείπει βέβαια και η σκληρή κριτική στην ηγεσία της Ε.Ε, η οποία κερδίζει έδαφος σε όλο το γερμανόφωνο κόσμο.
Χαρακτηριστικός υπήρξε ο τίτλος ενός δελτίου τύπου του κόμματος στο επίσημο site την περασμένη εβδομάδα: “H κατάσταση στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ήταν ποτέ τόσο αξιολύπητη όσο είναι τώρα». Αυτό είναι ένας κύβος της μεγάλης εικόνας στο παζλ της αυστριακής πολιτικής σκηνής με πολλές ομοιότητες και με άλλα ευρωπαϊκά κράτη. Οι επόμενοι μήνες είναι κρίσιμοι, το καμπανάκι χτυπά δυνατά, φτάνει να το ακούσουν τα υψηλά κλιμάκια των Βρυξελλών και να ενεργήσουν πριν να είναι πλέον πολύ αργά…
