Το Αλτσχάιμερ μπορεί να μεταδοθεί από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω σπάνιων ιατρικών ατυχημάτων σύμφωνα με νέα έρευνα, ωστόσο δεν υπάρχει καμία απόδειξη μετάδοσης μέσω καθημερινών δραστηριοτήτων ή κατά της διάρκεια ιατρικής φροντίδας.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Nature Medicine, υπέβαλε σε εξέταση μια μικρή ομάδα ανθρώπων μεταξύ τουλάχιστον 1.848 ασθενών, που έλαβαν θεραπεία μεταξύ 1959 και 1985 με μια αυξητική ορμόνη που είχε εξαχθεί από την υπόφυση αποθανόντων.
Η πρακτική αυτή απαγορεύτηκε το 1985 καθώς αποκαλύφθηκε ότι ορισμένοι ασθενείς πέθαναν στη συνέχεια από τη νόσο Κρόιτσφελντ- Γιακόμπ, ως αποτέλεσμα δειγμάτων ορμονών μολυσμένων με πρωτεϊνες που προκαλούν τη νόσο.
Αυτές οι πρωτεΐνες, που κολλάνε μεταξύ τους και σχηματίζουν πλάκες επιβλαβείς για τα εγκεφαλικά κύτταρα, θεωρούνται όλο και περισσότερο ως η κύρια αιτία της νόσου του Αλτσχάιμερ.
Η έρευνα έδειξε ότι από τις 80 περιπτώσεις ασθενών στη Βρετανία, ορισμένοι είχαν στον εγκέφαλό τους όταν πέθαναν μια πρωτεϊνη η οποία σχετίζεται με την Αλτσχάιμερ (β-αμυλοειδές).
Οι ερευνητές κατέγραψαν ευρήματα και από τα οκτώ άτομα που παραπέμφθηκαν στην Εθνική Κλινική Πράιον μεταξύ 2017 και 2022.
Όλοι, όσοι συμμετείχαν στην έρευνα, είχαν λάβει αυξητική ορμόνη από πτώματα αλλά δεν εκδήλωσαν τη νόσο Κρόιτσφελντ- Γιακόμπ.
Πέντε, σύμφωνα με τους Financial Times, είχαν συμπτώματα άνοιας που πληρούσαν τα κλινικά κριτήρια της Αλτσχάιμερ, με έναρξη ηλικίας από τα 38, ένας εμφάνιζε ήπια γνωστική διαταραχή, ένας ανέφερε γνωστικές δυσκολίες και ο τελευταίος δεν είχε τέτοια συμπτώματα.
Κανένας τους δεν είχε γενετικές παραλλαγές που είναι γνωστό ότι προκαλούν πρώιμη εμφάνιση της νόσου.
«Δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποδεικνύουν ότι το Αλτχάιμερ μπορεί να περάσει από οποιαδήποτε άλλη οδό, όπως καθημερινές δραστηριότητες ή συνήθεις ιατρικές διαδικασίες», δήλωσε η Susan Kohlhaas, εκτελεστική διευθύντρια έρευνας και συνεργασιών στη φιλανθρωπική οργάνωση Alzheimer’s Research UK.
Αυτό μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις για την κατανόηση και τη θεραπεία της νόσου του Αλτσχάιμερ αλλά και την θεραπεία στο μέλλον.
